Fijne Moederdag

Wees gewaarschuwd, het kan zomaar gebeuren..

’s Morgens, zo rond half acht, zijn de kinderen beneden al aan het rommelen. Je hoort de bordjes, de koelkastdeur en het glaswerk: als dat maar goed gaat! Na veel gekibbel ( “Nee, dat doe ik” en “Nee, dat kan ik ook wel”), lijkt hun missie dan toch geslaagd. Het dienblad staat vol met lekkers: beschuit met jam,brood met gekookt eitje, sneetje krentenbrood en ontbijtkoek, en een vers geperst sapje. En als knaller natuurlijk de champagne! Uiterst voorzichtig komen ze dan de trap op. Met hun tong tussen de lippen geklemd brengen ze ook dat er goed vanaf. Als mama zich dan rechtop hijst in haar kussens, zetten ze het dienblad op schoot. Pfff…gelukt. Na een dikke kus nestelen ze zich tussen papa en mama in, om zich vervolgens te vergapen aan al dat lekkers. Natuurlijk mogen ze meesmikkelen, dus na een paar minuten voelt het bed aan als schuurpapier door het gekruimel van het beschuit. Nou ja, vandaag even niet teveel op letten. Dan ontkurkt papa de champagne, en met een nette ‘plop’ schuimt de wijn in het glas… Na het eerste slokje gaan mama d’r haren recht staan! Wow, die is wat je noemt aan de droge kant. Met een zuur, strakgetrokken gezicht kan er nog net een klein glimlachje vanaf. De kinderen schrikken zo van mama’s ‘monatoetje’, dat ze een plotse beweging achteruit maken en… daar gaat het dienblad!

Het volgende moment heerst er paniek te over,en lijkt iedereen zo snel mogelijk uit het bed te komen, als ware er een nest muizen in zou wonen! Het sapje mengt zich met de wijn, en vormt een luchtje dat erg hoog in de zuurgraad zit. Het krentenbrood ‘sopt’ zich een weg , en de jam plakt op het hoofdkussen. Zelfs de allerlaatste kruimels vallen van het dienblad, om vervolgens in,onder, en tussen het dekbed te verdwijnen. Verbazingwekkend ook, hoeveel nat er uit een paar glazen sap komt! Ja, het kan zomaar gebeuren…

Misschien is dit verhaal iets overdreven, maar voor velen toch niet geheel vreemd. Waar ging het mis? Bij de champagne? Ja, die was aan de droge, zeg maar, zure kant. Maar dat vind je toch altijd lekker. Ja, maar niet bij het ontbijt. Tegenover al die zoete lekkernijen, kreeg de wijn geen schijn van kans. Volgende keer toch maar een mildere variant proberen. Of een klein scheutje crème-de-cassis toevoegen. Vraag ons gerust naar de mogelijkheden om een ‘zuur gezicht’ te voorkomen. En nu maar hopen dat het dienblad in zijn geheel boven aankomt!

Fijne Moederdag,
Anja